Türkiye'de Bağımsız Sinema 5 6

buy cheap abortion pill

buy cheap abortion pill

isofair

isofair

teen pregnancy

buy abortion pill

cheap abortion pill near me

buy abortion pill

Türkiye'de Bağımsız Sinema

Türkiye’de sinemanın Yeşilçam dönemi 1990 yıllarda biterken Türkiye sineması önemli bir kriz dönemi içine girmiştir. Aslında bir yönüyle bütün dünyanın belli şekillerde etkilendiği bir dönemdir. Türkiye’de 1980 sonrası değişen ekonomik, siyasal, toplumsal koşullar Türk sinemasında bir dönemin sonunu getirmiştir. Bir yönüyle Yeşilçam’ın sonuyla sinemanın da nefesi tükenmiştir. Amerikan film şirketleri Türkiye’de faaliyet göstermeye başlaması ve 1990’lı yıllarda tüm sinema salonlarını ele geçirmeleri en önemli etkenlerdir. Türk sineması seyircisini, salonlarını Amerikan şirketlerine kaptırmış ve film üretemez noktaya gelmiştir. 

1991 yılında başlayan devlet desteği, Eurimages gibi fonların ortaya çıkması ile film üretimi devam etmiş ancak Türk sinemasındaki üretim biçimi ve anlatı yapısı da değişime uğramıştır. Amerikan şirketlerinin kültür endüstrisinin bir ürünü olarak tamamen tüketime yönelik film üretimi ve pazarlaması Türkiye’de özellikle ticari sinemanın şekillenmesinde etkili olmuştur. 1990’lı yıllar Türk sinemasında iki farklı film biçimi ortaya çıkmıştır. Bir tarafta kendi sinemasını oluşturmaya çalışan yönetmenler diğer tarafta ise Yeşilçam pratiğinin yerine Hollywood’un anlatı yapısını ve görsel üslubunu koyan yeni bir ticari sinema anlayışı vardır. Bir anlamda box-Office sineması ve bağımsız sinema olarak adlandırılabilir. Bağımsız sinemacılar, egemen sinema pratiklerinin dışında kalan bir anlayışla film üretmeyi tercih ederek sinema gibi ekonomik olarak oldukça yüksek maliyetleri olan bir alanda var olma çabası içerisindeler. Bağımsızlar, özgün, gerçekçi, muhalif filmlerle yapmak peşindeler. Tabi bu hiç kolay değil. Sinemanın bir kitle sanatı olduğu gerçeği göz önüne alındığında, egemen sinema pratikleri dışında bir anlatı yapısı, biçim tercih eden bağımsızların yapım, dağıtım ve gösterim kanallarının da sınırlı oluşu güçlükleri arttırmaktadır. Kendi alternatif üretim, dağıtım gösterim biçimlerini yaratma çabasına rağmen bağımsız sinemacılar için dev bir kültür endüstrisiyle baş etmek kolay değil. Üstelik seyirci bu endüstrinin biçimlendirdiği beklentiler ile film tercih ederken. Bu endüstriye hizmet etmeden alışılmadık bir yol bulmak ise yine kendi sinemasından ödün vermek istemeyen bağımsız sinemacıların sorumluluğu olmuştur. Bağımsız sinema zaman içersinde kendini geliştirmiştir. Uluslar arası film festivallerinde bağımsız sinemaya gönül veren yönetmenlerin filmleri büyük ödüller almayı başarmıştır. Nuri Bilge Ceylan, Zeki Demirkubuz, Semih Kaplanoğlu, Semir Aslanyürek, Fatih Akın, Yeşim Ustaoğlu ve nice başarılı yönetmenler bu festivallerde büyük ödüller kazanmışlardır. Yeşilçam sineması dönemi toplumsal gerçekçi sinemanın büyük ustası Yılmaz Güney Türkiye’deki bağımsız sinemanın şekillenmesinde filmleriyle büyük katkı sağlamıştır.

Bağımsız Sinema ülkemizde 2000’li yıllarda iyice gelişme kat etmiş yeni genç yönetmelerle uluslar arası festivallerde önemli ödüller alarak rüştünü ispat etmiştir. 

Yazar : Caner ERZİNCAN

Facebookda Paylaş

Diğer Tema Dışı Konuları